Openbare begrafenis

Vandaag was live via Ustream de begrafenisplechtigheid van de moeder van Vincent Everts te volgen. Vincent Everts is internetman van het eerste uur en gadgetgoeroe. Hij wordt vaak geraadpleegd om over trends en gadgets te komen praten in diverse media. Everts twittert en heeft 4.444 followers op het moment dat ik dit schrijf.

Vorige week twitterde hij dat zijn zus hem had gebeld met de mededeling dat zijn moeder was overleden. Het is gek wat zo'n mededeling met je doet. Je volgt medetwitteraars op de voet, ondanks dat er veel over niksigheid getwitterd wordt. Ik doe daar vol overgave aan mee. Op het moment dat je zo'n bericht voorbij ziet komen staat alles toch even stil. Je voelt bijna een verbondenheid met een volslagen onbekende, zoals je die ook met een vriend voelt. Vreemd fenomeen. Je bent getuige van een bijzonder moment in het leven van iemand. Even voel je je voyeur. Je laat iets van je horen of niet, maar het gaat hoe dan ook niet ongemerkt aan je voorbij. Tenzij je van steen bent.

Toen mijn vader vorig jaar overleed heb ik het ook getwitterd. Ik voelde de behoefte het te delen. Waarom zou ik mijn vader niet het podium geven wat bekende mensen wel krijgen wanneer ze overlijden? Hij was toch ook belangrijk?

Twitteren is sowieso een vrij exhibitonistische bezigheid. Tenzij je je tweets beperkt tot vakinhoudelijke informatie. Dat kan een keuze zijn. Maar daar ben ik niet van. Van mij mag het wel wat losser, vakinformatie vind ik overal. Ik ben benieuwd naar de mens erachter.

Maar dat wil niet zeggen dat alles gedeeld hoeft te worden. Waar ligt de grens van wat je prijsgeeft over jezelf op internet? Vincent Everts gaat ver. Heel ver. Zoals hij de geboorte van zijn dochtertje liet zien, doet hij dat nu ook met de begrafenis van zijn moeder. De discussie op twitter geeft goed weer dat hij zich op glad ijs begeeft. "Wie neemt deze man in bescherming tegen zichzelf?" las ik bijvoorbeeld. Maar hoe het ook zij: hij mag het gelukkig nog altijd helemaal zelf weten. En je HOEFT niet te kijken. Het doet sterk denken aan de eeuwenoude discussies over TV-programma's die aanleiding gaven tot controversie. Meestal leidend tot de conclusie: er zit een knop op je TV. Sommige dingen veranderen niet.